Ondernemerschap

Taco van den Burg zet met trots het 90-jarige familiebedrijf voort

Aan de rand van Nijmegen, op een bedrijven- terrein in Weurt, vinden we de boekbinderij van Taco van den Burg. Als kind speelde hij hier al tussen de papierstapels en de kartonnen dozen. Zijn vader leerde het vak van zijn vader, die het weer van zijn vader had geleerd. Die overgroot- vader, A.J. van den Burg, begon in 1931 het bedrijf in de badkamer van zijn Nijmeegse woonhuis, met als gereedschap niet veel meer dan een schaar, een mes en een vouwbeen. Vandaag de dag is Van den Burg een moderne boekbinderij met een uitgebreid machinepark, waar het team van 28 medewerkers zich met hart en ziel inspant om tot de mooiste eindproducten te komen.

Bekend terrein

Een gesprek met Taco kan niet zonder een kennismaking met het bedrijf. Met zichtbaar plezier leidt hij ons rond door de productie- ruimte, waar de machines in een razend tempo aan het vouwen, snijden, naaien, hechten en lijmen zijn. Met concentratie volgen zijn medewerkers het proces, al is er nog altijd ruimte voor een groet of een grap. Voor Taco is het uiteraard bekend terrein, maar een mooi vak blijft het, vindt hij. “Nijmegen was van oudsher een drukkersbolwerk, dus in deze omgeving waren ook veel boekbinderijen te vinden. Als kind kwam ik hier al vaak over de vloer, want mijn opa en oma woonden aan het bedrijf. Ik hielp met het wassen van de vrachtauto’s en het legen van de prullenbakken, dat soort klusjes.” Hij wijst op de oranje-bruine tegels en de olijfgroene keuken- kastjes uit de jaren ’70, die de tand des tijds hebben overleefd. “Die laat ik bewust staan, omdat ze me herinneren aan de generaties voor mij die dit bedrijf hebben grootgebracht.”

Vliegende start

Toch trad Taco niet meteen in de voetsporen van zijn vader: “In 2000 verkocht mijn vader het bedrijf aan een externe partij. Zelf was ik in die jaren helemaal niet bezig met een mogelijke opvolging. Ik ben altijd gek geweest van de luchtvaart en zag daarin voor mijzelf een toekomst weggelegd. Na mijn studie ben ik gaan werken in verschillende commerciële rollen bij Air France/KLM. Jarenlang leefde ik mijn droom en vloog ik de hele wereld over, en toch begon er in mij iets te kriebelen toen de vorige eigenaar in 2016 het bedrijf weer wilde verkopen. Mijn vader zag zijn aanbieding niet zitten, maar zelf zag ik een unieke kans om mijzelf in een andere richting te ontwikkelen. Het ondernemers- bloed kruipt toch waar het niet gaan kan, en ik had vertrouwen in mijn eigen commerciële kracht, dankzij mijn ervaring in een grote, internationale organisatie. Ik besloot de sprong te wagen; mijn naam stond toch al op het pand.”

Investeren in innovatie

Het was niet de gemakkelijkste periode om te starten. Drukkerijen waren inmiddels meer bind- en vouwwerk zelf gaan doen, waardoor veel binderijen hun marktaandeel zagen slinken. Bovendien waren de voortschrijdende automa- tisering en digitalisering van grote invloed op de economische neergang in de branche. Taco: “Waar op het toppunt van de markt nog vier- honderd binderijen actief waren in Nederland, zijn dat er nu nog een stuk of tien. Dit is een zeer kapitaalintensieve industrie, waarin je continu de afweging moet maken tussen investeren in innovatie of volstaan met het huidige machine- park. Ik heb bijvoorbeeld net een nieuwe machine aangeschaft voor de productie van maatwerkverpakkingen, zodat we daarmee ons portfolio kunnen uitbreiden. En ik ben serieus bezig met robotisering, omdat ik denk dat je met zulke hoogwaardige machines ook weer aantrekkelijker wordt voor een nieuwe generatie werknemers. Automatiseren kan echter nooit volledig, want zonder creativiteit kom je in dit vak niet ver. Binders blijven mensen die met touwtjes en plakkers aan de slag gaan om iets te maken wat eigenlijk niet kan.”

Veel voor onze kiezen

En toen brak de coronapandemie uit, een forse aanslag op de industrie. Taco kreeg ineens te maken met langdurig zieke werknemers en zag zijn omzet met tachtig procent dalen. “Wij had- den net een grote levering gepland voor Belgische winkels, maar die sloten van de ene op de andere dag hun deuren, eerder dan in Nederland. Honderd pallets papier konden zó de afvalverwerking in. Ik zat natuurlijk ook nog met mijn aflossing aan de bank in verband met de overname, dus ja, het was een heftige tijd waarin we veel voor onze kiezen kregen. Zonder steun van de overheid hadden we het waarschijnlijk niet gered. De naweeën zijn nog steeds voelbaar, zeker nu met de stijgende energie- en papierprijzen. Gelukkig hadden wij voor die tijd al geïnvesteerd in zonnepanelen, ledverlichting en een warmte-terugwin-installatie, waarbij we de warmte van de machines recy- clen. Ik durf te beweren dat wij de duurzaamste binderij van de Benelux zijn, en dat levert in deze onzekere tijd heel veel op.”

Dit is een zeer kapitaalintensieve industrie

Wie draagt de kosten?

“Gelukkig trekt de markt nu weer aan, al baart de inflatie ons zorgen. Alles wordt duurder, en de stijging van de papierprijzen spant de kroon. Dat heeft grote invloed op de aantrekkelijkheid van drukwerk, maar ook op de faalkosten, voor zowel de binder als de drukker. Voor ons als binder geldt dat onze diensten goed zijn voor slechts tien à twintig procent van de totale productiekosten, maar als wij een fout maken – en dat kan iedereen gebeuren – helpen we meteen het hele product om zeep. De vervangingskosten voor het papier nemen tegenwoordig echter zo’n buitensporig groot aandeel in, dat we het met elkaar moeten hebben over de verrekening ervan. Hoeveel kunnen we zelf dragen, hoeveel dragen we als ketenpartners, hoeveel belasten we door aan de klant? Nu de marges verder onder druk staan, worden die vragen relevanter, ook voor de verdeling van de kosten op het gebied van transport, energie en porti. De klant-leverancier-relatie moet veranderen in een samenwerking tussen partners. Daarin kan het KVGO een rol spelen, door branchegenoten bij elkaar te brengen en zo partnerships te faciliteren.”

Meerwaarde van de krachtenbundeling

“Het KVGO is voor mij een kennisnetwerk, waarbinnen het prettig sparren is. Je ontmoet er medestanders voor de problemen waar je als ondernemer tegenaan loopt, en als binder spreek je er natuurlijk ook je klanten. Persoonlijk heb ik veel gehad aan de HR-ondersteuning van het KVGO, omdat ik op dat gebied veel heb moeten leren. Ik kwam natuurlijk uit een grote organisatie waar, als manager, dat soort zaken voor je geregeld wordt. Nu moest ik het zelf zien uit te vogelen. Soms gaat dat met drie stappen vooruit en dan weer twee terug, maar per saldo boeken we dan nog steeds vooruitgang, toch? Inmiddels ben ik ook lid van de ledenraad van het KVGO, waardoor ik meer inzicht heb gekregen in de meer- waarde van deze krachtenbundeling. Het KVGO moet de waarde van papieren communicatiemiddelen blijven benadrukken in de crossmediale mix. Wat wij maken, is tastbaar. Mensen pakken het nog eens op, lezen het op de wc, laten het rondslingeren op kantoor en al die keren wordt de communicatieboodschap gezien en gelezen. Ik zeg altijd dat je need-to-know informatie prima online kunt verspreiden, maar nice-to-know: dat is toch echt het domein van drukwerk.”

 

Taco van den Burg - Boekbinderij Van den Burg
Dit is een interview uit het KVGO magazine (December 2022)

Vrijblijvend informatie aanvragen

Vul hieronder jouw gegevens in, dan krijg je gratis informatie toegestuurd.

"*" geeft vereiste velden aan